Ժողովուրդը գիտի, թե ով է պատուհասը… Ումից պետք է, արդեն ազատվել է. Վահագն Ալեքսանյան

Parliamentmonitoring.am-ի հարցազրույցը ԱԺ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանի հետ

-Պարո՛ն Ալեքսանյան, Արթուր Վանեցյանը և ընդդիմադիր մյուս պատգամավորները չեն պատրաստվում վերադառնալ խորհրդարան: Իշխանությանը մտահոգո՞ւմ են այս գործողությունները:

-Այո՛, որովհետև մեզ չի կարող չմտահոգել փաստը, որ ՀՀ քաղաքացին ձայն է տվել ինչ-որ մեկին, ուղարկել խորհրդարան, վճարում է նրան աշխատավարձ, իսկ այդ մարդը հայտնում է քաղաքացուն, որ չի պատրաստվում կատարել պատգամավորի իր լիազորությունները։ Իսկ քաղաքական առումով, բնականաբար, ոչ, որովհետև Արթուր Վանեցյանն ու նրան շրջապատած քաղաքական մյուս դերակատարները, բացի ծիծաղից ու քմծիծաղից ոչինչ առաջացնել չեն կարող ոչ մի ադեկվատ քաղաքական գործչի մոտ:

-Կարծում եք՝ հանրային որևէ աջակցություն չի՞ունենա այս շարժումը:

-Կարծում եմ՝ Ձեր հարցի պատասխանը հենց հիմա գտնվում է Ազատության դատարկ հրապարակում:

-Իսկապե՞ս իշխանությունը անհանգստանալու ոչ մի առիթ չի տեսնում:

-Այստեղ հանգստության կամ անհանգստության խնդիր չկա: Արթուր Վանեցյանին և մյուսներին ժողովուրդը իր տեղը ցույց է տվել, և այն, ինչ իրենք են անում, փորձ է՝ թռնելու ժողովրդի խոսքի և կամքի վրայով, ոտատակ տալու այդ կամքը, ինչը նրանց չի հաջողվել, չի հաջողվում և չի էլ հաջողվելու ապագայում:

-Իսկ Արցախի կարգավիճակի նշաձողը իջեցնելու մասին Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարության մասին ի՞նչ կարծիք ունեք․ հենց դա ընդդիմությանը Ազատության հրապարակ բերեց:

-Թույլ տվեք չհամաձայնել, թե վարչապետի այդ ելույթից հետո է ընդդիմությունն ակտիվացել: Ընդդիմության ակտիվությունն սկսվել է 2018-ի հեղափոխությունից անմիջապես հետո, տարբեր պիկեր ենեղել։ Այդ պիկերը երկու հիմնական ճյուղի են բաժանվում․ մեկը հանրայնացվում է, մյուսը՝ ոչ։ Օրինակ՝ ընդդիմադիր պատգամավորները կատաղի պայքար են տանում ապօրինի ծագում ունեցող գույքի բռնագանձման օրենքի դեմ: Իհարկե, դրա մասին Ազատության հրապարակում չեն խոսի, որովհետև դժվար կլինի մարդկանց բացատրել: Իսկ թե ինչ տարատեսակ լոզունգներով են տարբեր ժամանակներում փորձում դուրս գալ և կենացի շուրջ մարդկանց հավաքել, կարծում եմ, որ ակնհայտ է, և նաև ակնհայտ է, որ հանրային կոնսոլիդացիա չի լինելու ընդդիմության շուրջ:

-Ասում են, որ այս իշխանությունը պատուհաս է, և օր առաջ պետք է ազատվել Փաշինյանից և իր թիմից:

-Ժողովուրդը շատ լավ գիտի, թե ով է պատուհասը, և ումից որ պետք է, վաղուց արդեն ազատվել է:

-Բայց Վանեցյանին այցելում են նաև ձեր նախկին թիմակիցները՝ ԱԳՆ նախկին նախարարը, ՊԵԿ նախկին նախագահը:

-Շատ լավ է, որ նրանք գնում են այնտեղ, և բոլորը կարող են տեսնել, թե իրականում ում և ինչին են ծառայել նրանք պաշտոնավարման ընթացքում:Սա պատասխանում է հարցերին, թե ինչու է ժամանակին պետական ապարատը աշխատել ոչ այդքան արագ և ոչ այդքան արդյունավետ:

-Արցախի խորհրդարանը դատապարտել է Արցախի կարգավիճակի վերաբերյալ վարչապետի հայտարարությունը: Իշխանության համար սա խնդիր չէ՞:

-Այո, ենք խնդիր ունենք, որովհետև երբ Արցախի խորհրդարանի ամբիոնից պատգամավորն իրեն թույլ է տալիս արտահայտություն, թե ո՞վ է այդ միջազգային հանրությունը՝ ԼԳԲՏ-ն և Սորոսը, միանշանակ է, որ սրա հետ չէին կարող հասկանալ այն, ինչ ասել է վարչապետը, կամ առնվազն կա նման վերաբերմունք։ Սա խնդիր է, որովհետև առնվազն մեր իշխանությունը ոչինչ չի խնայում Արցախի համար, և սա փաստում են նաև այն թվերը, որոնք վիճարկել չի կարելի: Տարեկան 136, իսկ այս տարի՝ 146միլիարդ դրամի աջակցություն Արցախին, որի շնորհիվ Արցախում մեկ շնչին հասնող պետական բյուջեն կազմում է 3300 դոլար, իսկ Հայաստանում՝ 1500 դոլար: Սա ցույց էտալիս, որ այս իշխանությունը, ի հեճուկս բոլոր սրիկաների, ձեռքերն Արցախից չի լվացել և չի էլ պատրաստվում, հակառակը, պատրաստվում է շարունակել՝ ոչինչ չխնայելով Արցախի համար:

-44-օրյա պատերազմից հետո, կարծես, սինխրոն աշխատում էինք Արցախի իշխանությունների հետ: Ի՞նչ պատահեց, որ հիմա լարվեցին հարաբերությունները:

-Թույլ տվեք չպատասխանել, ես արդեն պատասխանեցի:

-«Հայաստան» դաշինքն առաջարկում էր Թուրքիայի հետ հարաբերությունները կարգավորել փուլային տարբերակով, առաջարկներ էր անում, բայց խորհրդարանական լսումների համար ԱԺ դահլիճը չտրամադրվեց: Սա հատո՞ւկ արվեց՝ ապրիլի 24-ից առաջ:

-Ես չեմ կարծում, որ ինչ-որ արգելք կա։ Հակառակը, ընդդիմությունը մշտապես ունեցել է հնարավորություն ԱԺ-ում լսումներ կազմակերպելու: Ճիշտ է, այդ լսումների արդյունքում դահլիճում են եղել շատ հակասական կերպարներ, ու արտահայտել են ատելության խոսք, շատ հաճախ հակահիգիենիկ խոսք, բայց, այնուամենայնիվ, դա տեղի է ունեցել, իսկ այս դեպքում, որքան գիտեմ, խնդիրը տեխնիկական է: Ու եթե խնդիրը տեխնիկական է, այդ հարցի հասցեատերը ես չեմ, այլ ԱԺ աշխատակազմը:

-Դուք տեսնո՞ւմ եք Արցախն Ադրբեջանի կազմում, թե՞ ոչ: Ձեր գործընկեր Վիգեն Խաչատրյանը հայտարարել է, որ մեր ամենամտերիմ դաշնակից Ռուսաստանը ևս պնդում է, որ Արցախը Ադրբեջան է:

-Վիգեն Խաչատրյանն ասում է, որ այդ կարծիքին է Ռուսաստանը, բայց չի ասում, որ ինքն է այդ կարծիքին: Ես ասում եմ, որ արցախահայությունը պետք է կարողանա ապրել անվտանգ Արցախում, պետք է ունենա անվտանգության երաշխիքներ, իրավունքներ և ազատություններ:

-Ինչպե՞ս պետք է դրան հասնել, կարգավիճակի նշաձողն իջեցնելո՞վ:

-Պետք է հասնել բանակցելով, դա նշանակում է, որ պետք է բանակցել առաջին հերթին անվտանգության երաշխիքների, իրավունքների և ազատությունների շուրջ, հետո այդ ամենից բխեցնել կարգավիճակի հարցը:

-Դուք ՔՊ-ի այն պատգամավորներից եք, որ հաճախ եք մամուլի ուշադրության կենտրոնում հայտնվում: Ձեր աշխատանքը լրագրողների հետ, կարծես, չի ստացվում, պարբերաբար կոնֆլիկներ եք ունենում: Ինչո՞ւ:

-Հայաստանում ոչ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ մեդիաների 90 և ավելի տոկոսը ուղիղ կախվածության մեջ է քաղաքական դերակատարներից, և այդ քաղաքական դերակատարներն այն մարդիկ են, ում ես օր ու արև չեմ տալիս Ազգային ժողովի ամբիոնից: Եվ բնական է, որ ես այդ մեդիայի ամենաթիրախավորված պատգամավորներից եմ: Հուսով եմ, որ այդպես էլ կշարունակվի, որովհետև ինքս ինձ հետ հաշտ չեմ լինի, եթե երկու կոպեկի դիմաց հայրենիքն ու ամեն ինչը ծախելու պատրաստ մարդիկ դադարեն թիրախավորել ինձ ու դադարեն որպես թշնամի ընկալել ինձ:

-Դուք չպիտի՞ առավել հանդուրժող լինեք մեդիայի նկատմամբ՝ անկախ Ձեր նշած հանգամանքներից։

-Ինձ թվում է՝ ես առավել քան հանդուրժող եմ:

-Վերջերս լրագրողներից մեկի հետ կրկին վեճ էք ունեցել:

-Վեճ չէր, եղել է միակողմանի սադրանք, որին ես չեմ արձագանքել, ինչը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ ես հաճախ նաև չափից դուրս հանդուրժող եմ: